Łuszczyca: przyczyny, diagnostyka i leczenie

Łuszczyca dotyka około 4% ludności świata. Może rozwijać się w każdym wieku, od urodzenia do późnej starości, ale przede wszystkim łuszczyca "lubi" młodych. Świadczy o tym fakt, że 70% pacjentów, chorych z łuszczycą w wieku do 20 lat.

Jeśli na skórze pojawiły się wysypki, przypominające łuszczycę – należy udać się do dermatologa. Łuszczycowe zapalenie wysypki stanowią łuszczące się swędzące plamy w różnych rozmiarach. Przy tym platelet w łuszczycy mogą znajdować się na łokciach, kolanach, owłosionej skóry głowy lub innych części ciała.

Łuszczyca

Przyczyny łuszczycy

Łuszczyca to dziwna reakcja organizmu na bodźce zewnętrzne, w której na poszczególnych częściach ciała górną warstwę skóry zanika znacznie szybciej niż w normie. Jeśli zazwyczaj cykl podziału i dojrzewania komórek skóry odbywa się za 3-4 tygodnie, w łuszczycy proces ten przebiega w zaledwie 4-5 dni.

Obecnie łuszczyca uważają chorobą dziedziczną: u podstaw choroby leży nie jeden, a cały kompleks przyczyn – zmiany immunologiczne, zaburzenia przemiany materii, towarzyszące endokrynologiczne i zaburzenia neurologiczne. Przy tym można powiedzieć na pewno: łuszczyca nie jest zaraźliwa, a to oznacza, że nie jest zakaźna.

Przyczyny łuszczycy dotychczas ostatecznie nie znaleziono. Na ten temat istnieją różne teorie.

Według jednej z teorii, istnieją dwa typy łuszczycy:

  • Łuszczyca I rodzaju wywołuje choroby dziedziczne awariami układu odpornościowego. Tą formą łuszczycy chorują około 65% osób, a choroba objawia się w młodym wieku, od 18 do 25 lat.
  • Łuszczyca typu II objawia się u osób w wieku powyżej 40 lat. Przy tego typu łuszczyca nie jest dziedziczny i nie jest związana z awariami w komórkach układu odpornościowego. Przy czym w odróżnieniu od łuszczycy I rodzaju, który preferuje skóry, łuszczyca typu II częściej atakuje paznokcie i stawy.

Według innej teorii, przyczyną łuszczycy są wyłącznie zaburzenia odporności, spowodowane różnymi czynnikami: to może być stres, lub choroby zakaźne, lub zimny klimat, lub niewłaściwe odżywianie. Na przykład, stwierdzono, że alkohol może spowodować pogorszenie łuszczycy — odnosi się to zwłaszcza do piwa, szampana, duchy napoje. Spożywanie produktów zawierających ocet, pieprz, czekolada, również pogarsza przebieg choroby i może powodować nasilenie łuszczycy. Według tej teorii, łuszczyca jest systemową chorobą. To znaczy, że w przypadku poważnych zaburzeń w pracy układu odpornościowego, proces może rozprzestrzeniać się na inne narządy i tkanki, na przykład, na stawy. W rezultacie może wystąpić łuszczycowe zapalenie stawów, dla którego charakterystyczne jest porażka drobnych stawów rąk i stóp.

Objawy łuszczycy

Zjawisko Kebnera

Objawami łuszczycy są czerwone, łuszczące się plamy koloru czerwonego, towarzyszy silny świąd. Plamy te często znajdują się na skórze głowy, kolana i łokcie stawów, w dolnej części pleców i w miejscach fałd skóry. W przybliżeniu u jednej czwartej pacjentów wpływa na paznokcie.

W zależności od sezonowości nawrotów (zaostrzenie choroby) rozróżnia się trzy rodzaje łuszczycy: zimowy, letni, nieokreślony. Najczęściej spotyka się zimowy typ łuszczycy.

W okresie zaostrzenia objawów łuszczycy na rękach, na kolanach, na głowie, a także w dolnej części pleców i w miejscach fałd skóry występują w postaci blaszek czerwonawy kolor. Ich rozmiary wahają się od główki od szpilki do rozległych obszarach o wielkości dłoni i bardziej.

Wysypka zazwyczaj towarzyszy łuszczenie i bolesne swędzenie. W procesie łuszczenia się powierzchni łuski łatwo usunięte, są bardziej gęste, znajdujące się w głębi (stąd druga nazwa łuszczycy jest łuszczyca grzybica). Czasami w dziedzinie chorobowo skóry powstają pęknięcia i ropienie.

Dla postępującej łuszczycy charakteryzuje rozwój blaszkach łuszczycowych w miejscach urazów lub zadrapań skóry.

W przybliżeniu u jednej czwartej pacjentów wpływa na paznokcie. Przy tym powstają punktowe wgłębienia i plamienia usunąć skrzela. Ponadto, paznokcie mogą stać się grubsze i kruszyć.

Latem, pod wpływem promieni słonecznych, u pacjentów zimowej formą łuszczycy objawy ustępują, a czasami w ogóle znikają. Chorym letniej formą łuszczycy, wręcz przeciwnie, zaleca się unikanie ekspozycji na słońce, ponieważ pogarsza przebieg choroby.

Rozpoznanie łuszczycy

Diagnozuje łuszczyca lekarz-dermatolog. Do niego należy zwracać się po pojawieniu się na skórze wysypka, podobnych do łuszczycowe zapalenie — blaszek o różnej wielkości, czerwone, świądu i peeling. Dla uściślenia diagnozy konieczna może być biopsja skóry.

Leczenie łuszczycy

Jeśli lekarz ujawnił łuszczyca w fazie początkowej, to jest całkiem możliwe, będą przeznaczone głównie prewencyjne, a nie środki terapeutyczne.

Z istotnych przejawów choroby stosuje się następujące metody leczenia łuszczycy:

Krioterapia
  • krioterapii — metoda zimnej oddziaływania;
  • plazmafereza - oczyszczanie krwi,
  • terapię światłem ultrafioletowym — leczenie polega na krótkotrwałych zabiegach, podobnych z wizytą w solarium. Dla większej skuteczności leczenia łuszczycy ta metoda często łączą się z nabyciem specjalnych leków PUVA-terapia).

W żadnym wypadku nie należy próbować samodzielnie zajmować się leczeniem łuszczycy światłem ultrafioletowym bez zalecenia lekarza. W łuszczycy małe dawki promieniowania ultrafioletowego są lecznicze, a podwyższone — wręcz przeciwnie, mogą rozwijać się choroby.

Niestety, na razie nikt nie wie jak leczyć łuszczycę w pełni, ponieważ organizm zachowuje pamięć o choroby w postaci biochemicznych, immunologicznych i funkcjonalnych zmian. Nawrót łuszczycy może się zdarzyć w każdej chwili, dlatego u pacjentów z takim rozpoznaniem należy stale wystąpić u dermatologa.

Co można a czego nie można w łuszczycy

Skuteczne leczenie łuszczycy zależy w dużej mierze od przestrzegania diety, który powinien być fizjologicznie pełnoprawnym wartości energetycznej, zawartości tłuszczów i węglowodanów.

Leczenie łuszczycy proces długotrwały i trudny, najważniejszymi momentami, które są doświadczenie w leczeniu, długotrwałe monitorowanie chorych i właściwy dobór metod i środków leczenia. Zawsze trzeba pamiętać, że najważniejsze w leczeniu tej nieprzewidywalnej choroby — nie szkodzić. W dużej mierze leczenie łuszczycy zależy od samego pacjenta.

Upewnij się, że jest to naprawdę łuszczyca (jeśli wysypka pojawiła się po raz pierwszy). Zastanów się, jakie okoliczności i wydarzenia poprzedziły pojawienie się uszkodzeń. Mogą to być sytuacje stresowe, wszelkie zatrucia — narkotyków, alkoholu, żywności itp., długie hipotermia, choroby zakaźne i szczepienia, uraz skóry (w tym, trwała ondulacja, farbowanie włosów) i t. d. Następnie, w miarę możliwości wyeliminowanie wpływu tych czynników na organizm.

Nie można

  1. Chorować. Nie należy dopuścić do przejścia ostrych chorób zakaźnych w przewlekłe.
  2. Nie pić, nie palić. Pamiętaj, że alkohol i palenie tytoniu, zazwyczaj utrudniają leczenie łuszczycy i powodują jego zaostrzenie.
  3. "Czyszczenia". Popularne w ostatnim czasie "oczyszczania" organizmu również mogą występować jako czynników prowokujących. Nie angażuj się i zmarł z głodu.
  4. Nadużywać światłem ultrafioletowym. Wielu chorych jadą nad morze, aby pozbyć się choroby podczas kąpieli w morzu i kąpieli słonecznych, ale wkrótce przekonują się, że choroba na nowo rozwija się i przychodzi z nową siłą, znów daje o sobie znać — słońce niekorzystnie działa na pacjenta, to "znudzony" łuszczyca jeszcze głębiej w organizm, a po pewnym czasie dzieje się inaczej, więc brać morskie i słoneczne kąpiele, najlepiej po okresie jesienno-zimowym leczenia i profilaktyki do lata.
  5. Jest wszystko. Skuteczne leczenie łuszczycy zależy w dużej mierze od przestrzegania diety, który w tej chorobie musi być fizjologicznie pełnoprawnym wartości energetycznej, zawartości tłuszczów i węglowodanów. Należy wykluczyć spożywanie owoców cytrusowych, czekolady, jaj, miodu, mleka i produktów zawierających pigment czerwony (pomidory, papryka, truskawki, itp.). Po zniknięciu blaszek, w okresie remisji, nie nadużywać tych produktów, wskazane jest, aby znacznie ograniczyć kwaśne, ostre i tłuste potrawy, wędliny, słodycze.

W miarę możliwości należy wykluczyć produkty, które wywołują reakcje alergiczne. Posiłki należy spożywać w gotowane, pieczone, duszone postaci.

Skuteczne leczenie łuszczycy zależy w dużej mierze od wyjątki ostrych potraw, przypraw i pikantnych warzyw, przypraw (musztarda, majonez, itp.), wędlin, mocnych mięsnych, rybnych i grzybów buliony i sosy. Znacznie zmniejszyć spożycie soli.

Przy intensywnym postępem procesu potrzebne są rozładunku dni i drastyczne ograniczenie spożycia napojów alkoholowych. Ogranicz do minimum spożycie produktów zawierających cukier produktów.

Leczenie łuszczycy zazwyczaj kompleksowe i odbywa się z uwzględnieniem wielu czynników, które przyczyniają się do rozwoju lub zaostrzenia choroby, a także przestrzeganie określonych reguł żywieniowych.

Wielonienasycone kwasy tłuszczowe

Można

  1. Wielonienasycone kwasy tłuszczowe (PUFA). Szczególną uwagę należy zwrócić na spożycie olejów roślinnych, które zawierają wielonienasycone kwasy tłuszczowe (PUFA). Przyjęcie PUFA w wystarczającej ilości bardzo ważne w łuszczycy, ponieważ tworzą one w organizmie substancje biologicznie aktywne, mają działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne, pozytywnie wpływają na stan skóry (tak jak wchodzą w skład błon komórkowych) i ścian naczyń krwionośnych, regulują przemianę materii (w szczególności, metabolizm tłuszczów w wątrobie, wymiana szeregu witamin).
  2. Błonnik. W tej grupie chorych występuje potrzeba okresowo wspierać oczyszczającej funkcji wątroby i jej udział w metabolizmie lipidów. Duże znaczenie ma regularne wypróżnienia. Przy skłonności do zaparć dieta zawiera produkty z wysoką zawartością błonnika i dania z "środek przeczyszczający" działania (sałatki z oliwą, sałatka jarzynowa, itp.). Ponadto, błonnik mają i inne ważne właściwości: wpływa na przemianę materii, utrzymują się w organizmie równowagę minerałów. Zasilanie musi być połączony z produktami, normalizacja metabolizm lipidów (kasza gryczana, twaróg itp.).
  3. Witaminy. Leczenie łuszczycy przebiega sprawniej, gdy szczególną uwagę przywiązuje się do podjęcia studiów w organizm witamin należących do grupy przeciwutleniaczy, wspomagających zdrowie skóry i paznokci. Pomagają neutralizować wolne rodniki, które zadają uszkodzenia skóry, wzmacniają ścianki naczyń krwionośnych, ważne do syntezy kolagenu i elastyny (elementów tkanki łącznej). Kompleks witamin z grupy b, biorących udział we wszystkich procesach komórkowych, pomaga utrzymać skórę w zdrowym stanie. Ponadto, witaminy z grupy korzystny wpływ na stan układu nerwowego, co jest ważne w tej chorobie. Typowe dla łuszczycy jest wzmocniona rozmnażanie się komórek skóry i ich niepełne dojrzewanie. Stwierdzono, że komórki wierzchniej warstwy skóry (keratinocytes) mają wysoką wrażliwość na witaminę O. obecnie w medycynie praktycznej z powodzeniem stosują preparaty z witaminą Temat, które, działając poprzez receptory na keratinocytes, prowadzi do zwiększenia ich różnicowanie i w ten sposób próbują unormować rozwój naskórka.

Przy komponowaniu diety ważne jest, aby pamiętać o włączeniu do diety produktów bogatych w witaminy: E (oleje roślinne), C (dzika róża, papryka, porzeczki), A beta-karoten (wątroba, masło, papryka), O (produkty rybne), W (wątroba wołowa, kasza gryczana), a także witamina P (porzeczki).

  1. Wapń. Dietę należy wzbogacić w produkty — źródłem wapnia (twarogiem, mleko produktów, itp.), mają działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne.
  2. Cynk. W łuszczycy ważne jest, aby wziąć pod uwagę spożycie z żywnością cynku, od którego zależy produkcja białka, niezbędnego do gojenia ran, zwiększenie odporności i ochrony antyoksydacyjnej.

Łuszczyca: przydatne porady dla pacjentów

Odzież może w pewnym stopniu naciskać na skórę, co może spowodować pojawienie się nowych zmian, więc wybrać lekką, luźną, bawełnianą.

Prysznic
  1. Jak można rzadziej brać kąpiel — wolą duszę, on mensché wysuszając skóry. Jeśli zdecydujesz się wziąć kąpiel, nie siedź w niej. Woda nie powinna być gorąca.
  2. Podczas mycia nie rozciągać skóry — użyj miękkiej gąbki lub bawełnianą ściereczkę. Należy unikać stosowania sztywnej gąbki.
  3. Używaj pH-neutralnym mydłem lub żelem pod prysznic (bez zapachu). Nie dotykać twarde mydła do skóry.
  4. Wycierać skórę ręcznikiem delikatnie, delikatnie Blob. Nie usuwaj samodzielnie martwe łuski.
  5. Po kąpieli nałóż na skórę zmiękczający skórę. Sucha, z pęknięciami skóry zmniejsza skuteczność leczenia, a także częściej swędzi.
  6. Krótko zetnij wszystkie paznokcie — to pomoże mniej zranić skórę, jeśli zajdzie pojawiło się silne dążenie do podstaw. Staraj się chronić skórę przed przecięciami i uszkodzeń, ponieważ mogą one stać się przyczyną pojawienia się nowych zmian łuszczycy.
  7. W leczeniu łuszczycy z lokalizacją procesu na rękach, należy nosić rękawice bawełniane po nałożeniu leku, aby uniknąć przedostania się go do oczu.
  8. Odzież może w pewnym stopniu naciskać na skórę, co może spowodować pojawienie się nowych zmian, więc wybrać lekką, luźną, bawełnianą. Odzież z tkanin jasnych i mieszanymi kolorami, pomoże kamuflaż znajdujące się na ubrania łuski.
  9. Klimatyzacja może wysuszyć skórę, a w ślad za tym może nastąpić pogorszenie stanu. W miarę możliwości ogranicz czas spędzany w warunkach klimatyzacji.
  10. Choć promienie słoneczne i działają korzystnie na wielu pacjentów, staraj się nie "palić" na słońce. Porozmawiaj z lekarzem o optymalnym czasie przyjmowania kąpieli słonecznych.
  11. Staraj się prowadzić zdrowy tryb życia, unikanie nadużywania alkoholu i ogranicz do minimum sytuacje stresowe.
  12. W zimie nawilżać powietrze w pomieszczeniu, zarówno w pracy jak i w domu.
13.08.2018