łuszczycowatym choroby: objawy, przyczyny i metody leczenia

Znaczenie tej medyczno-społeczne problemy związane z:
  • dużej częstości występowania;
  • nieprzewidywalność, Novitatis i zmiennością przebiegu;
  • wraz z pojawieniem się pierwszych objawów klinicznych, głównie w młodym wieku;
  • wzrost zachorowań w ciągu ostatnich 10-15 lat wśród młodych ludzi;
  • wzrost odsetka ciężkich postaci choroby, którym towarzyszą poważnymi zaburzeniami psychologicznymi i zaburzenia snu;
  • pogorszenie jakości życia pacjentów;
  • trudnością leczenia;

znaczącym wzrostem liczby pacjentów z utratą zdolności do pracy, jak dla chorych arkuszy, jak i w związku z niepełnosprawnością, zwłaszcza wśród młodych mężczyzn.

Według różnych danych choroba zarejestrowana u 2-7% populacji Ziemi. W strukturze chorób skóry łuszczyca wynosi 3-5%, a wśród pacjentów dermatologicznych szpitala — do 25%.

Te dane z jakiegoś powodu są niekompletne: trudności w identyfikacji ciężkich form, na przykład, łuszczycowego zapalenia stawów, rzadka negotiability medyczne pacjentów z łagodną formą itp.

Przyczyny łuszczycy i jego patogeneza

Pomimo korzyść lokalnych skórnych objawów w większości form choroby, w ich przyczyn i charakteru zaburzeń w organizmie choroba nosi właśnie charakter systemowy.

W trakcie choroby biorą udział stawy, naczynia krwionośne, nerki, wątroba. Podkreśla się również większe ryzyko wystąpienia cukrzycy, otyłości i nadciśnienia tętniczego u osób cierpiących na łuszczycę, zwłaszcza u kobiet.

U 20-30% pacjentów później rozwija się zespół zaburzeń metabolicznych z podwyższonym poziomem trójglicerydów we krwi, otyłość głównie w okolicy brzucha, łuszczycowe zapalenie stawów.

Również w ostatnim czasie ujawniono szereg biologicznych markerów wskazujących na bezpośredni związek łuszczycy z chorobą leśniowskiego-Crohna, reumatoidalnym zapaleniem stawów, chorobami sercowo-naczyniowymi, choroba niedokrwienna serca i zwiększoną śmiertelnością w wyniku zawału mięśnia sercowego.

Z tych powodów coraz więcej badaczy skłania się do użycia definicji Dermatosis jak "łuszczycowatym choroba", a nie po prostu "łuszczyca".

psoriatical бляшка</1_img>
Przekazywane czy łuszczyca jest dziedziczna?

Pomimo wielu hipotez i badań prowadzonych obecnie, pozostaje trudna odpowiedź na pytanie o to, czy przesyłane łuszczyca w drodze dziedziczenia. Jednak powszechnie przyjmuje się, że choroba jest genetycznie określony. W przypadku braku choroby u obojga rodziców spotyka się tylko u 4,7% dzieci. Przy chorobie jednego z rodziców, ryzyko zachorowania dziecka wzrasta do 15-17%, obojga rodziców — do 41%.

Początek łuszczycowatym choroby może być w każdym wieku, ale w większości przypadków szczytu podkreślono w wieku 16-25 lat (łuszczyca I typu) i 50-60 lat (łuszczyca typu II). W łuszczycy I-go rodzaju częściej można prześledzić dziedziczny charakter choroby, uszkodzenia stawów i rozpowszechnienie varius uszkodzeń. W przypadku typu II choroba ma bardziej korzystny przebieg.

Mechanizm rozwoju (patogeneza)

Głównym ogniwem w patogenezie (mechanizm rozwoju choroby, co prowadzi do powstania zmian na skórze, jest zwiększenie mitotic (podział komórek) aktywności i przyspieszonej proliferacji (rozrostu) epidermalibus komórek. W rezultacie komórki naskórka, nie nadążając orogovet, wypchnięty komórek leżących warstw skóry. Zjawisko to towarzyszy nadmiernym złuszczaniem i nazywa Hyperkeratose.

Jest zakaźna, czy łuszczyca?

Czy może być wolne komunikacja i kontakt z chorymi, czyli czy można zarazić? Wszystkie przeprowadzone badania związane z tą chorobą, obalają takie przypuszczenie. Choroba nie przenosi się na innych ludzi ani powietrzu kropelki, ani w wyniku bezpośredniego kontaktu.

Realizacja genetycznej predyspozycji do choroby (zgodnie z genetycznym teorią łuszczycy) jest możliwa tylko w przypadku zaburzenia mechanizmów regulacyjnych następujących systemów:

mentis.
Psychiczna niestabilność przyczynia się do zaburzeń funkcji autonomicznego układu nerwowego. Ten ostatni jest jednym z odruchowych ogniw w realizacji pewnych emocjonalnych czynników wpływu przez alfa - i beta-receptory na układ naczyniowy skóry, a więc i na jej ogólny stan.

Psychiczna травматизация odgrywa istotną (jeśli nie kluczową) rolę w mechanizmie rozwoju choroby, a także w częstotliwości i czasu trwania nawrotów. W tym samym czasie, sam nyj dermatozy powoduje zaburzenia stanu funkcjonalnego psychiki. Hormonalnego.

łuszczycowatym choroba
jest przejawem zaburzeń adaptacyjnych mechanizmów, w których główną rolę odgrywają gruczołów wydzielania wewnętrznego (podwzgórze, przysadka, nadnercza), regulacja którymi odbywa się nie tylko declinare, poprzez (przez krew), ale i z udziałem układu nerwowego. /W celu adaptacji organizmu podwzgórze przysadka nadnercza pierwszej włącza się (w odpowiedzi na wpływ zmian środowiska, ekstremalnych i accentus czynników) za pomocą zwiększenia lub zmniejszenia wydzielania hormonów, w wyniku czego zmienia się metabolizm komórkowy. łuszczyca</2_img>

Odpornościowego. Mechanizm realizacji genetycznej predyspozycji do PSORIASIS z udziałem układu odpornościowego odbywa się za pomocą genów kontrolujących komórkową odpowiedź immunologiczną i odpornego interakcji komórek między sobą (układ HLA). System odpornościowy w łuszczycy również zmienione lub genetycznie, albo pod wpływem wewnętrznych lub zewnętrznych czynników, co potwierdza naruszeniem wszystkich ogniw skóry odpornej regulacji.

Genetycznie deterministyczne zaburzenia metabolizmu komórkowego prowadzą do przyspieszonego wzrostu i rozrostu niedojrzałych komórek naskórka, co prowadzi do wydzielania substancji biologicznie czynnych (БАВ) limfocytów, niedojrzałe komórki skóry, aktywowanymi keratinocytes i makrofagi. Ostatnie są mediatores, stanu zapalnego i odpowiedzi immunologicznej.

Do tych substancji należą proteazy, białkowe cząsteczki informacyjne, tzw. cytokin (czynnik martwicy guza, interleukiny, interferony, różnych podtypów limfocytów), poliaminy (szczawy wodorowęglanowe rodniki). Mediatorzy z kolei stymulują rozrost komórek uszkodzonych naskórka, zmiany ścianki drobnych naczyń krwionośnych i powstawaniu stanu zapalnego.

Cały proces towarzyszy gromadzenie się w naskórku i warstwie brodawkowej skóry właściwej jedno - i wielokomórkowe białych krwinek. Predysponujące i czynniki prowokujące Kluczowym patologicznych objawem łuszczycy jest nadmierny rozrost komórek uszkodzonych naskórka. Dlatego zasadniczym momentem w wyjaśnieniu mechanizmu rozwoju choroby i podejmowaniu decyzji o tym, jak leczyć łuszczycę, jest ustanowienie wyrzutnie czynników. Główne z nich:

Psychologiczne
— wpływ krótkotrwałych silnych stresów, a także невыраженных, ale dłuższy czas lub często powtarzających się negatywnych oddziaływań psychologicznych, moralna niezadowolenie, zaburzenia snu, depresję.

Metaboliczne zaburzenia w organizmie, zaburzenia funkcji narządów trawiennych, zwłaszcza wątroby i zewnętrznej funkcji trzustki. Choroba lub zaburzenia czynności gruczołów wydzielania wewnętrznego (podwzgórza, tarczycy, паращитовидной i tissue gruczołów wydzielania wewnętrznego działalności trzustki). Zaburzenia układu odpornościowego (allergichekie reakcji i odporne na choroby).

Obecność w organizmie przewlekłych ognisk zakażenia (zapalenie migdałków, rhinosinusitis, inflammationibus profuere, itp.). Chorobotwórcze i warunkowo chorobotwórcze mikroorganizmy, zwłaszcza gronkowiec złocisty, paciorkowce i fermentum grzyby, ich toksyny, komórki skóry uszkodzone te drobnoustroje, są silnymi antygenami, w stanie wywołać reakcję systemu na agresję wobec nich, zmienionych i zdrowych komórek organizmu.

Mechaniczne i chemiczne uszkodzenia skóry, długotrwałe stosowanie antybiotyków lub glikokortykosteroidy z powodu jakiejkolwiek choroby, giperinsolyatsiya, palenie tytoniu i nadużywanie alkoholu, ostre choroby zakaźne (respiratoriorum-wirusowa infekcja, grypa, angina, itp.).

Objawy i rodzaje łuszczycy
Przyjętą klinicznej klasyfikacji łuszczycowatym choroby nie istnieje, jednak tradycyjnie wyróżniają najczęstsze kliniczne formy. Są one w szeregu przypadków jest tak różne od siebie, że ich oceniają poszczególne choroby.

W rozwoju choroby wyróżniają trzy etapy:

Progresję procesu, w którym wysypki wielkości 1-2 mm pojawiają się w dużych ilościach na nowych obszarach. W przyszłości są przekształcone w typowe łuszczycowatym blaszki.

Artyleria etap
— brak pojawienia się "świeżych" elementów, zachowanie wymiarów i wyglądu istniejących blaszek, w pełni pokrytych złuszczający naskórka.

Faza regresu
— obniżenie i spłaszczenie płytki nazębnej, zmniejszając objawy łuszczenia się i znikanie elementów, których wchłanianie rozpoczyna się w centrum. Po ich całkowitego zniknięcia zazwyczaj pozostają ogniska odbarwienia.

Wulgarne łuszczyca
(zwykły, zwykły) Przejawia się on monographia (jednorodnych) eruptionibus w postaci blaszek lub grudki — guzków czerwone lub różowe, wznoszące się nad powierzchnią skóry. Grudki wyraźnie demarcated od zdrowych działek i pokryte statera dolosa srebrno-biały. Ich wartość średnicy może być od 1 do 3 mm do 20 mm i więcej. Dla nich charakteryzują trzy zjawiska, które występują po poskablivanii na ich powierzchni:

wysypki</3_img>

objaw "stearin plamy" — wzmocnienie łuszczenia po lekkim poskablivanii, w wyniku czego powierzchnia grudki ma podobieństwa z kroplą oppressi стеарина; jest to spowodowane parakeratosis (pogrubienie nabłonka), Hyperkeratose (pogrubienie warstwy rogowej skóry, czyli напластование łusek), gromadzenie się tłuszczu i sicut crassus, składników w zewnętrznych warstwach naskórka; objaw "koniec filmu" — pod zdalnych łusek pojawia się śluzowaty naskórka warstwa w postaci cienkiej, aksamitne, błyszczące, wilgotne powierzchnie; objaw "krwi rosy", lub fenomen Auspittsa-Polotebnova — nie zespalają się ze sobą kropelki krwi w postaci rosy, które występują na błyszczącej powierzchni po lekkim jej poskablivanii; wynika to z uszkodzenia plenus sanguinis, дермальных brodawki.

Preferowane miejsca lokalizacji wysypki są pellis część głowy, symetryczne położenie na extensoris indicis powierzchniach w zakresie dużych stawów — łokcie, kolana. Lokalizacja blaszek może przez dłuższy czas ograniczać się tylko tymi obszarami. Dlatego nazywa się je "strażników", lub "officium". Rzadziej wpływa na paznokcie, skóra w zakresie innych stawów, narządów płciowych, twarzy, stóp i dłoni, dużych fałd.

Jest jeszcze jeden charakterystyczny objaw — występowanie łuszczycowatym wysypka w miejscach mechanicznego lub chemicznego uszkodzenia skóry (zjawisko Kebnera). Takimi urazami mogą być scalpendi, skaleczenia, chemiczne podrażnienie kwasami i zasadami.

W zależności od lokalizacji elementów i przebieg kliniczny, wulgarne łuszczycy można podzielić na kilka rodzajów:
  • Łojotokowe.
  • Zespół palmar-quadratus plantae.
  • Kropelkowata.
  • intertriginoznoy.
  • Łuszczyca paznokci.

Łojotokowe, łuszczyca.
Występuje na obszarach skóry z dużą ilością gruczołów łojowych — na czole, owłosionej skóry głowy, w zakresie BTE, w pomieszczeniach twarzy fałdy (носогубных i nososchechnyh), między łopatkami i w górnej części przedniej powierzchni klatki piersiowej.

Jeśli na twarzy, plecach i klatce piersiowej, wysypka ma charakter grudek koloru czerwonego, które są pokryte squamea convolvens dużych płyt srebrzysto-biały, to za wkładką umywalkami wygląda jak wysypka przy seborrheic skóry, skomplikowane dołączeniem do zakażenia.

Powierzchnia seborrheic plam i grudek za wkładką umywalkami bardziej jasne i edematous, w porównaniu z innymi obszarami. Jest ona pokryta statera dolosa żółto-biały lub szaro-białej kolorystyce i serosum vehentem-ropne skorupą (ze względu na macerari), która szczelnie przylega do skóry. Prawie zawsze wysypka towarzyszy wyraźny świąd.

03.08.2018